IBIZA GESCHIEDENIS

8 Miljoen jaar geleden, aan het einde van het Tertiaire tijdperk, ontstonden de Baleaarse eilanden, toen ze net als de andere Europese bergketens, boven de zeespiegel werden opgestuwd.
In het begin zaten de eilanden nog aan het Spaanse vaste land vast, maar door het verder stijgen van de zeespiegel ontstonden ca. 12.000 jaar geleden de Baleaarse eilanden.

Ibiza behoord tot de Baleaarse Eilanden, en menselijke bewoning gaat terug tot 5000 vC.
De geschiedenis leert ons dat de Balearen op de handelsroute van de Feniciërs lag waardoor het eiland eerst werd veroverd en al snel ook bewoond werd door deze Feniciërs.
Zij stichtten een nederzetting in Sa Caleta, waarvan u de overblijfselen zeker eens moet bezoeken.
Dit volk dreef al van de 9e eeuw vC handel in lood, mineralen en zilver maar omdat de afstand die zij moesten afleggen erg groot was hadden zij plaatsen nodig om te fourageren. Ibiza werd al heel snel zo n aanlegplaats waar men noodzakelijke proviand kon inslaan of reparaties kon uitvoeren.

Later deden de Carthagen hetzelfde, maar zij stichtten hierbij wel Ibiza-Stad dat in die dagen al snel een zeer belangrijke haven werd. Ook gebruikten de Carthagen, Ibiza als hun begraafplaats, terug te vinden bij het tegenwoordige Puig des Molins, en legden zij er de Salinas aan voor zoutwinning.
In die dagen was zout een heel belangrijk handelsmiddels en het werd dan ook het Witte Goud genoemd. Archeologische vondsten hebben ons veel geleerd over de aanwezigheid van het Carthaagse volk op Ibiza.

123 jaar vC werd het eiland bezet door de Romeinen, die Formentera, Ibiza, Mallorca en Menorca voor het eerst als één eilandengroep bestuurden. De eilanden bevoorraden de Romeinen met de voor hen noodzakelijke soldaten en hout terwijl zij de plaatselijke bevolking leerden hoe ze druiven, koren en olijven moesten verbouwen. Natuurlijk werden er door hen in die tijd ook bruggen, steden en wegen aangelegd op de Balearen, zoals Manacor, Palma, en de belangrijkste stad in die tijd: Pollentia tegenwoordig bekend als Alcúdia.

Later, in 4e en 5e eeuw werd Ibiza nog bezet door de Vandalen en Byzantijnen, de eerste basilieken werden opgericht, de Moren en de Noormannen kwamen, maar die werden uiteindelijk verjaagd door de Arabieren die het eiland in 707 veroverden, en er 5 eeuwen zouden blijven.

De sporen van al deze belegeringen zijn duidelijk terug te vinden in het ommuurde gedeelte van ibiza-Stad, D Alt Vila genaamd, dat hoge stad betekend.
De stadswallen van D Alt Vila omvatten 7 wachttorens en 3 poorten, waaronder de Tablaspoort - toegangspooort, en zijn tegenwoordig een uniek historisch monument in Europa.
De belangrijke invloed van de Arabieren op de cultuur van Ibiza is herkenbaar in de typische architectuur van de blokvormige huizen en natuurlijk in de traditionele kostuums van Ibiza.

Tijdens de Christelijke overheersing in de 13e eeuw werden de Arabieren door de Catalanen van het eiland verdreven, en verloor Ibiza daarna al snel zijn nut voor de regio.
Nadat in 1479 Ferdinand van Aragon en Isabella van Castilië in het huwelijk traden behoorden de Balearen officieel bij het Koninkrijk Spanje en begon de herovering van de verloren Spaanse gebieden. Deze regering zou tot de 18e eeuw standhouden. De Baleaarse eilanden nu werden weer een belangrijk centrum voor maritieme handel en daardoor een doelwit voor piraten uit Noord Afrika.
Al eeuwenlang trok Ibiza de aandacht van piraten die vooral gespecialiseerd waren in mensenroof.
Formentera werd indertijd zelfs volkomen ontvolkt door hen.
Historici nemen aan dat de Ibicenco hun fincas zo ver uit elkaar bouwden omdat grotere nederzettingen eerder de aandacht van de piraten op zee trokken.
Men kalkte de huisjes aan de zeekant dan ook in natuurlijke een kleur die in het landschap opging.
De bevolking van het eiland was door de talrijke oorlogen behoorlijk uitgedund en het was de Ibicenco er alles aan gelegen om hun eiland te beschermen tegen verdere aanvallen vanaf zee.
Ter bescherming bouwden ze uitkijktorens, iedere toren met uitzicht in een andere richting.
Het nieuws over naderende piraten werd snel van toren naar toren doorgegeven door middel van vuurtekens zodat de bevolking zijn toevlucht kon zoeken in de beschermende kerken die inmiddels gebouwd waren.
De bewoners van Ibiza vormden een soort burgerwacht door zelf als zeerovers, de Korsaren, de zee af te schuimen om zodoende de aanvallen tot een minimum te beperken. Antonio Riquer Arabi was een roemruchte Korsaren kapitein in die tijd, die meer dan 100 schepen veroverde en het eiland veel verder leed hielp besparen. Men heeft ter ere van hem later een gedenkteken geplaatst, Corsair Obelisk, ook nu nog het enige piraten standbeeld ter wereld.

In 1554 bouwde men bovenop de oude arabische stadswallen van D Alt Vila, de tegenwoordig zichtbare muren. Het gemeentehuis van D Alt Vila, met uitkijktoren op zee is ook zo n historisch gebouw uit lang vervlogen tijden.
In de 17e eeuw hakten Punische overheersers meer dan 4000 graven uit de rotsen, voor hun grafkelders.
In het Archaeological Museum of Eivissa - Archeologisch Museum aan het Cathedral square in D Alt Vila vind je alle bewaard gebleven Punische kunstvoorwerpen.
In het Museum of Ethnography of Eivissa - Etnische Museum in Can Ros des Puig de Missa in Santa Eulària des Riu, liggen verzamelingen van primitieve voorwerpen en de kerk van Jesús herbergt schilderkunst uit de oude Valenciaanse School.
Bij de imposante 13e-eeuwse kathedraal van Ibiza vind je ook een interessant museum.
Verder heeft Ibiza, voor de liefhebbers, nog een Museum voor Moderne Kunst.
In 1880 werd een begin gemaakt met de bouw van wat uiteindelijk 180 windmolens zouden worden, die gebruikt werden om water op te pompen en koren te malen.
Vanwege hun belang voor de landelijke architectuur van de Balearen, is, hoewel een groot deel van de molens inmiddels vervallen zijn, werd een aantal van hen inmiddels tot Cultureel Werelderfgoed verklaart door de Unesco, zoals Molí d’en Toni Joan, Molí des Porxet en Molí des Puig d’en Valls

De bijna uitgestorven Oceanisch Posidonia - Zeegras velden in het water van het Oceanisch Natuurreservaat van Las Salinas werden door Unesco op 14 december 1999 tot Werelderfgoed verklaart.

De overblijfselen, uit het bezette verleden van Ibiza, achtergelaten door al die verschillende, overheersende culturen, zou je absoluut eens moeten bezichtigen tijdens een bezoek aan dit mooie eiland, om je echt een voorstelling te kunnen maken, van het leven dat de bevolking van Ibiza moet hebben doorstaan, tijdens eeuwenlange onderdrukking door zo vele verschillende volken.
Zelfs in de moderne 20e eeuw ontstond er een weer een overmatige belangstelling voor Ibiza toen in de 70er jaren de hippies het eiland overspoelden opgevolgd door de clubbers in de 90er jaren.
Het zou een verklaring kunnen zijn voor de opvallende verdraagzaamheid van de hedendaagse Ibicenco ten opzichte van de jaarlijkse invasie van uitbundige en losbandige vakantiegangers, die zich ten koste van alles willen amuseren.

Zoals gezegd is de plaatselijke bevolking erg verdraagzaam tov van de soms vreemdsoortig uitgedoste vakantiegangers, en de opvallende gayscene die in de zomermaanden in groten getalen over hun eiland uitzwermen. De Ibicenco leven op dit vrije, zonnige eiland, volgens het motto, Leven en laten leven!

IBIZA GESCHIEDENIS

È